Dolandırıcılık ve 2863 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından sanık A… … K… …'nün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda: 765 Sayılı TCK.un 503/1, 61, 522, 81/2, 2863 sy.nın 67, 765 sayılı TCK.nun 81/1, 71, 72.maddeleri gereğince mahkumiyetine dair D..

5.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2006 gün ve 2005/1118 Esas, 2006/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 19.07.2008 tarihli tebliğnamesi daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü: 2863 Sayılı Yasanın 4.maddesinde "haber verme zorunluluğu" başlığı altında, taşınır ve taşınmaz kültür varlıklarını bulanların malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür varlığı bulunduğunu bilenlerin veya yeni haberdar olan malik veya zilyetlerin en geç üç gün içinde bu durumu ilgili mercilere bildirmeye mecbur oldukları belirtilmiş, buna aykırı hareket edenlerin ceza yaptırımına 67.maddede yer verilmiştir. Görüldüğü üzere 4.madde, kültür varlığını yasa dışı yollarla elde ederek elinde bulunduranlarla ilgili değildir. Kısaca, varolduğu bilinmeyen kültür varlığının bulunması, bilinmesi veya yeni haberdar olunması halleri 4.madde kapsamındadır. Korunması gerekli kültür varlığını yasal olmayan yollardan ele geçiren kişilerden, amaçlarına göre ilgili mercilere haber vermesi beklenemez. Somut olayda; dolandırıcılık suçunda nûmune (yem) olarak kullandığı gerçek sikkeyi bulunduran sanık hakkında, aynı kanunun 24.maddesi aracılığıyla 70.maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şeklide 67.madde ile cezalandırılması sonuç cezaların miktar itibariyle aynı olması nedeniyle bozma sebebi sayılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin soruşturma eksiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.