19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan İdare vekilinin, 01.03.2013 havale tarihli ek dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği, cihetle sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Birleşen dosyada, sanığın 01.10.2011 tarihinde daha önce işgal ve faydalanmak için açtığı yere ev yapmak suretiyle ikinci bir suç işlediği, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince, işgal ve faydalanma suçu ile onun nitelikli hali olan açma suçlarının birlikte işlenmesi halinde, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yükletilen 6831 sayılı kanuna muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamlarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanığın ileri sürüdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.