2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret edip tehdit ettiği; davalı kadının ise eşinin babasına hakaret ettiği ve gerçekleşen bu hale göre boşanmaya sebep olan olaylarda; her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı erkeğin eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun; evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından yarar kalmadığının ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de; davacının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan davalı kadının, davanın kabulüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son) ve davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek daha fazla kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. .../...