2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.05.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle 12.06.2008 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.3.2014 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı bulunup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece 15.05.2012 tarihli boşanma kararı ve fer'i sonuçlarına ilişkin kararda davacı-davalı kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmiş, tarafların temyizi üzerine bu ilk hüküm; davacı-davalı kadın yararına manevi tazminat verilmemesi, maddi tazminata faiz isteği hakkında karar verilmemiş olması ve birleşen davanın reddi nedeniyle davacı-davalı kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden bozulmuş diğer yönlerden kesinleşmiştir. Davacı-davalı kadın yararına kendi davasının kabulü nedeniyle vekalet ücreti verildiği ve bu yönden hükmün kesinleştiği gözetilmeden bozmadan sonra ikinci kez vekalet ücreti verilmesi doğru bulunmadığı gibi, boşanma davasının eki niteliğinden bulunan maddi ve manevi tazminatın (TMK.md.174/1-2) boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren muaccel (istenebilir) hale geleceği ve istek var ise bu tarihten itibaren yasal faize hükmedilebileceği nazara alınmadan, hüküm altına alınan tazminatlara boşanma davasının açıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).