9. Hukuk Dairesi

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 06.02.2006 tarihine kadar şoför olarak çalışan davacının günde 13 saatten fazla süreyle ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili yapmadan çalıştığını, en son 1.600,00 TL maaş aldığını, ihtarname yollayarak istekte bulunmasına karşın fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini belirterek 13.000,00 TL fazla mesai ücreti, 5.000,00 TL hafta tatili ücreti, 2.000,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 88,77 TL ihtar ve protesto giderinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

29.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini ıslah ederek 35.055,92 TL fazla mesai ücreti, 5.381,59 TL hafta tatili ücreti, 96,77 TL ihtar ve protesto gideri toplam 42.534,28 TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında özetle; zamanaşımı defi’ini ileri sürmüş, davalı vakıftan alacağının olmadığını, bu konunun mesai çizelgeleri ile sabit olduğunu belirterek davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyaya sunulan işe giriş çıkış saatlerini gösterir listelere göre davacının 2009 yılı Ocak – Ağustos, 2010 yılı Mayıs - 2013 Kasım döneminde davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığı anlaşılmakla birlikte dinlenilen tanıkların beyanlarından davacının haftada altı gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı günlük 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftalık 63 saat çalıştığı, ve haftalık 18 saat fazla çalışmasının bulunduğu, ayda iki pazar günü çalıştığı, ulusal bayram ve genel tatil ve resmi tatillerde çocuk teslimlerinde çalıştığı kabulü ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin kısmen kabulüne, ihtarname giderinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2 Temmuz 1981 tarih ve 17401 sayılı Resmi Gazete’ de tescili yayımlanarak kurulan davalı ... Vakfının kuruluş senedinin resmi vakıf senedi niteliğinde olduğu,Temmuz 1981 tarih ve 17309 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Bakanlar Kurulunun 21.04.1981 tarih ve 8/2826 sayılı kararı ile 1903 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre vergi muafiyetinden yararlandığı anlaşılmıştır. Davalı vakfın belirlenen konumu itibariyle faaliyetlerinin kayıt altında olduğu, resmi usullere uyulduğu anlaşılmakla, davacı işçinin çalışması hakkında dosyaya sunulan çalışma saatlerine ilişkin kayıtlar yerine, tanık beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınması hatalıdır.

3.6100 Sayılı HMK’nun 323/c bendi uyarınca yargılama gideri sayılan ihtarname giderinin alacak olarak hüküm altına alınması da isabetsizdir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.