18. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, temyize gelmeyen diğer sanığın elindeki bıçağı görevi yaptırmamak için direnme eyleminde kullanırken fikir ve irade birliği içerisinde hareket edip etmediği tartışılmadan hakkında 265/4. maddesinin uygulanması,

2.Sanığın adli sicil kaydında bulunan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.09.2008 tarih 2006/184 E., 2006/331 K. Sayılı ilamındaki TCK'nın 188/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

3.Sanık müdafii 06/12/2012 tarihli oturumda; "kanuni ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasını istiyoruz" şeklindeki talebi karşısında sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinde belirlenen adli para cezasına ya da diğer seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

4.TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

5.TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.