8. Ceza Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. madde- sinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2013 tarihli iddianamesinde, baba oğul olan müştekilerle, damatları ve damatlarının kardeşi olan şüpheliler arasında ailevi sorunların ve dava halinin bulunduğu, bu husumetten kaynaklanmak üzere, şüphelilerin olay günü gece saat 02:35 sıralarında, ellerinde av tüfekleri olduğu halde müştekilerin oturduğu ve alt kısmında kuaför dükkanlarının bulunduğu binanın önüne gelerek binaya ateş ettiklerinin iddia olunması karşısında,

TCK.nun 106/2-a maddesinde öngörülen “silahla tehdit” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, mahkemenin kararına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olmakla dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.