18. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, Yerel Mahkeme'nin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkeme'nin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2.Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık hakkında, iddianamede iki ayrı hakaret suçundan cezalandırılması talep edilmesine karşın, bir hakaret suçundan cezalandırılarak zincirleme suç hükmü uygulanırken TCK'nın 43/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınmamış ise de, uygulama sevke göre daha ağır bir cezayı gerektirmediğinden ve suçun niteliği değişmediğinden, ek savunma hakkı tanınmaması hukuka aykırı görülmeyerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç adli para cezası 2.180 TL yerine, 2.160 TL olarak eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.