2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK.m.255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davalı-davacı tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde; davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkek tarafından ailesinin yanına gönderildiği ve bir daha arayıp sorulmadığına ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek, davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulü gerekirken, bu yön gözönünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.