13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalılardan ...'a ait inşaatta çalışırken 5. kat boşluğundan düşerek yaralandığını, davalılardan ...'ün adı geçen inşaatın teknik uygulama sorumlusu, diğer davalının ise taşeron olduğunu, davalıların Niğde Asliye Ceza Mahkemesi'nde yargılandığını, davalıların sorumlu oldukları inşaatta yeterli güvenlik önlemlerini almadıklarını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi tazminat ile 2.000,00 TL tedavi giderinin ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, verilen kesin sürede ilgili harç ve gider avansının yatırdığına dair makbuzları dosyaya ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın HMK 114/g maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı, Niğde İş Mahkemesinde açmış olduğu dava ile maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Aynı Mahkemenin 2005/38 esas sayılı dosyasında davacı Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığınca aynı davalılar hakkında açılmış olan rücuen tazminat davasının derdest olduğu anlaşılmakla, Mahkemece 04.07.2006 tarihinde bu iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmiştir. Bilahare, Niğde İş Mahkemesinin 2005/38 Esas sayılı dosyası, Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/492 esasına kaydedilmiş ve devam eden yargılama sırasında davacının maddi ve manevi tazminat davasının, rücuen tazminat davasından ayrılmasına karar verilerek, dosya inceleme konusu esasa kaydedilmiş ve 02.07.2014 tarihli tensip zaptı ile davacıya gider avansı ve harcı yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre tanınmıştır. Mahkemece, davacıya tanınan kesin süreye rağmen ilgili harç ve gider avansının yatırıldığına dair makbuzların dosyaya ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın HMK 114/g maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; davacı, davalının yanında çalıştığı dönemde iş kazası geçirdiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemlerini içeren eldeki davayı açmış olup, bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların İş Mahkemelerinde görülmesi 4857 ve 552l sayılı kanunların 1.maddeleri hükümleri gereğidir. O halde mahkemece, bu yönler gözönünde tutularak görevsizlik kararı verilip yargı çevresinde müstakil iş mahkemesi varsa dosyanın görevli iş mahkemesine gönderilmesine, müstakil iş mahkemesi yoksa ara karar ile davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yönlerin gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2.Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.