2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından katılma yoluyla; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuş ve buna bağlı olarak tarafların maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı erkeğin eşine süregelen fiziksel şiddetinin olduğu, küfür ettiği, birlik görevlerini ihmal ettiği ve eşinin kolunu yaktığı, davalı kadının ise, eşine küfür ettiği, fiili ayrılık döneminde eşine fiziksel şiddette bulunduğu, eşinin ailesine karşı olumsuz tavır sergilediği ve ailesiyle görüşmesine engel olduğu anlaşılmaktadır. O halde, gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.