3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkum edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği (28/04/2009 tarihli ilk karar), 5 yıllık denetim süresi içinde başka bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açarak dosyayı yeniden ele alan Mahkemesince CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca önceki hükmün aynen açıklanması gerekirken yeniden hüküm kurularak bu kez TCK'nin 86/1, 29/1, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilip, hapis cezasının da TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 1500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 2000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, 08/11/2012 tarihli bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kararın kesinleşmesi üzerine cezanın infaz edilmesi için... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hesap hatası nedeniyle infazda tereddüt edildiğinin bildirilerek ilamın infazının yapılıp yapılmayacağının Mahkemesinden sorulduğu, bunun üzerine ...Asliye Ceza Mahkemesince dosya üzerinden inceleme yapılarak 29/11/2012 tarihli ek karar ile, temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olan 08/11/2012 tarihli kararda hükmedilen 2000,00 TL adli para cezasında hesap hatası yapıldığını, aslında 1500,00 TL olması gerektiği, bu hususun sanığın lehine olduğu belirtilerek infazın 1500,00 TL üzerinden yapılması gerektiğine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliğ edildiği ve sanığın 29/11/2012 tarihli bu ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması kararı olan 08/11/2012 tarihli kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, hükümde yapılan hatanın düzeltilmesi amacıyla CMK'nin 309. maddesi gereği kanun yararına bozma yoluna gidilmesi gerekirken “Tavzih” adı altında bir uygulama ile verilen 29/11/2012 tarihli ek kararı sanığın temyizi kesinleşmiş bir karara yönelik olduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı yasanın 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir bir karar bulunmadığından isteme aykırı olarak sanığın temyiz talebinin REDDİNE, 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.