21. Hukuk Dairesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine ve maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik davanın kabulü ile, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 33.20 olduğunun tespitine, iş kazası nedeniyle maddi tazminat isteminin ... tarafından davacıya bağlanan gelirlerle karşılandığından reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16.01.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; dava dilekçesi ile davacının, davalıya ait iş yerinde 01.04.2000 tarihinden dava tarihine kadar geçerli olmak üzere bildirilmemiş hizmet sürelerinin tespitine ve 16.01.2004 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile maddi ve manevi tazminata karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece, hizmet tespitine yönelik dava iş bu dava dosyasından tefrik edilerek 2007/891 esas numaralı dosya üzerinden yargılamasına devam edilmiştir. Hizmet tespiti davasında taraf olan....yönünden davanın tefrik edilmesi ve mahkemece verilen kararın niteliği dikkate alındığında... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.