6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesinde; ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.12.2005 günlü hükmünün, hükümlü ...'nın ilk yargılama aşamasında vekaletnameye dayalı savunmanı Av. Esma Akıncı tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, anılan hükümlünün uyarlama yargılamasından ve savunmanının temyizinden haberdar olmadığı, buna dair iade kararı sonrası uyarlama sonucu verilen hükmün ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre hükümlüye tebliğ edildiği, ancak hükümlünün savunmanının temyizine onay verdiğine ya da kararı kendisinin temyiz ettiğine ilişkin herhangi bir belge ibraz etmediği, hükümlü savunmanının temyize yetkisi olmadığı anlaşıldığından, bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Hükümü ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, olay tarihinde hükümlü ...'ın ... ile birlikte bıçak göstererek ve üzerlerini arayarak yakınan ...'dan 500.000 TL, yakınan ...'den 1.500.000 TL aldıkları somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasa'nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2.Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 23. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

3.5237 sayılı Yasa'da cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ve 5275 sayılı Yasa'nın 99. maddesi uyarınca ancak kesinleşmiş hükümlerde toplama kararı verilebileceği gözetilmeden yazılı biçimde toplama kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.