9. Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması Hüküm : 1- TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/6-2. cümle, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2.TCK’nın 174/1-2, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3.TCK'nın 170/1-c, 31/3, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2.Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanığın patlayıcı madde bulundurma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını örgüt adına işleyip işlemediğinin belirlenmesi bakımından, suçun örgütçe yapılmış genel veya özel nitelikli çağrılar veya talimatlar üzerine ya da örgütçe önem atfedilen gün ve olaylarla ilişkili olarak veya örgütçe tayin edilen zamanlama ve stratejilere uygun biçimde işlenip işlenmediği ve yine suçun işleniş şekli, niteliği ile örgütün amaç, yöntem ve stratejileri ile paralelliği gibi hususlar nazara alınıp örgütsel çağrılar ve talimatlar da araştırılıp işlenen suçlarla ilgisi karar yerinde tartışılıp belirlendikten sonra,

TCK'nın 174. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen artırımın da bu belirlemeye bağlı olduğu nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.