7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü; Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığı, bu hususta mahkemenin yaptığı arşatırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “...Mahkemee davalılar arasındaki ilişki usulünce araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Davalı Bakanlığın asıl işini alt işverene vermesi mümkndür. Ancak bir iş verilmeyip sadece işçi temini söz konusu olduğunda artık asıl-alt işveren ilişkisinden söz etmek mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece davacının çalıştığı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü işyerinde keşif yapılarak davalı Bakanlığın kendi elemanlarının burada çalışıp çalışmadığı tespit edilmelidir. İşyerinde davalı Bakanlığa ait elemanların çalıştığının tespiti halinde yaptıkları iş gözetilerek davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya mı, asıl işveren-alt işveren ilişkisine mi dayandığı kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetizdir." gerekçesi ile verdiği bozma kararının 4857 sayılı İş Kanunun 20/3'üncü maddesine göre kesin olarak verildiği, kesinlik konusunda mahkeme kararının değerlendirilmesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'inci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 15/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.