11. Ceza Dairesi

Sanığın duruşmada beyan ettiği adresine ve mernis adresine yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından kolluk marifeti ile 28.03.2014 tarihinde bizzat yapılan tebligatla sanığın hükümden haberdar olduğu anlaşılmakla, 03.04.2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılana ait kombiyi tamir edip hizmet bedelini tahsil ettiği sırada katılan tarafından fatura istenmesi üzerine, suç tarihinde mükellefiyet kaydı olmayan bir firmaya ait fatura düzenleyip verdiği iddia edilen kamu davasında sanığın eyleminin sübut bulması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1 maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturacağı cihetle, davanın 213 sayılı kanunda öngörülen usule göre açılması ve yürütülmesi gerekirken, davaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.