9. Ceza Dairesi

TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemiş ise de; madde ile düzenlenen hak yoksunluğunun hürriyeti bağlayıcı cezanın kanunî sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür.

Sanık ve müdafii tarafından lehe kanun hükümlerinin uygulanması konusunda bir talepte bulunulmadığı gibi tayin olunan hapis cezasının ertelenmesini gerektiren bir neden de bulunmadığından mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönden bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1.Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini ile gün para cezası üzerinden indirim yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen birim gün adlî para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan tayin olunan temel gün para cezasının 5 gün, sonuç gün para cezasının ise "2 gün" olarak belirlenmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, 2 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 40 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına," denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.