7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2'nci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü; Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı alacağı bakımından talep aşımı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “...Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminatı farkı 210,70 TL olarak hesaplanmıştır.

Davacı tarafça talep artırılmamıştır. Dava dilekçesinde talep edilen miktar ise 100,00 TL'dır. Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı şekilde 100,00 TL kıdem tazminatı farkı yerine talep aşılarak 210,70 TL alacağın hüküm altına alınması ayrıca kıdem tazminatı farkı için en yüksek banka mevduat faizi talep edildiği halde yasal faize hükmedilmiş olması hatalı olup bozma sebebidir.“ gerekçesi verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına ve özellikle faiz türüne yönelik direnme kararının yerinde olmasına rağmen talep aşımına ilişkin direnme kararının doğru olmamasına, bu hususun Hukuk Genel Kurulunca incelenmesinin gerekmesine ve ayrıca direnme kararının usul ve yasaya uygun gerekçe içermemesine göre temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'nci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 21/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.