10. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.2012 tarih, 2011/777 esas ve 2012/1819 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlülükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 325 ve 5271 sayılı CMK'nın 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; Dairemizin 14.03.2013 tarih, 2012/19751 esas ve 2013/2455 karar sayılı ilamı ile hakkındaki mahkûmiyet hükmünün, temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle CMK'nın 266. maddesi gereğince incelenmesine yer olmadığına karar verilen, ancak hakkındaki mahkûmiyet kararı temyizen incelenen, aynı olayın diğer sanığı İbrahim Doroğlu hakkındaki bozmadan CMUK'nın 325. maddesi uyarınca yararlandırılan sanığın, Mahkemenin, Dairemizin bozma kararına uyarak verdiği 10.06.2013 tarihli hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, CMUK'nın 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin REDDİNE, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.