11. Ceza Dairesi

2.Ek karar; sanık ...'un temyiz talebinin reddine

I- ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa temyiz isteminin reddine dair kararın cezaevinde iken annesine tebliğ edildiği anlaşılmakla, 26.01.2012 günlü temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan aynı mahkemenin 17.02.2011 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz ise de, aynı Kanun'un 32. maddesinde “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü de gözönünde bulundurularak, sanığın infaza konu hükmü temyiz dilekçesinde 07.02.2011 tarihinde öğrendiğini belirtmesine rağmen hükmü yasal süresinden sonra 16.02.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz istemli dilekçesinin posta marifetiyle gönderilmesi halinde gönderilen tarihin de temyiz tarihi kabul edilemeyeceği gözetilerek, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezanın nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.