4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ....A.Ş. vdl. aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalıların diğer temyizine gelince; Dava,trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde; davalı ...'nün kullandığı araçla kendisinin yolcu olarak bulunduğu motorsiklete çarparak yaralanmasına neden olduğunu beyan ederek maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, meydana gelen kazada davalının %75, davacının bindiği motorsikletin sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, bununla birlikte davacının maddi zararından, davacının yolcu olduğu motorsiklet sürücüsünün kusuru oranında indirim yapılmaksızın, davacının maddi tazminat talebinin tam kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davaya konu olayda davalının %75 oranında kusurlu olduğu benimsenerek hüküm kurulduğuna ve davacının arkadaşı olan ve motosikletinde yolcu olduğu motosiklet sürücüsü hakkında ceza davasında şikayetçi olmaması ve onun aleyhine tazminat davası açmamasına göre, davacının uğradığı kabul edilen maddi zarardan, davacının bindiği motorsiklet sürücüsünün kusuru oranında indirim yapılmaması doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.