12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığının belirtildiği, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

İsabetsiz olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan, “sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanğın müsnet suçtan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince” cümlesi hükümden çıkartılarak, yerine “sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle,

CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.