11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığa görevli memura yalan beyanda bulunmak suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan para cezasının hüküm tarihindeki yasal düzenlemeye göre belirlenen miktar ve nevi itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik, 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığının gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir olunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan 29.07.2010 tarih ve 2009/452 esas, 2010/667 karar sayılı “temyiz isteminin reddine” dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.