12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, kaıtlanlar vekilinin, kusura, eksik incelemeye, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik", (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' ve ''sanığın kastının yoğunluğu güttüğü amaç" kıstaslarının temel cezanın belirlenmesinde gerekçe olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, temel cezanın belirlenmesine ilişkin hükmün 1. fıkrasındaki ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' ve ''sanıkların kastının yoğunluğu güttüğü amaç'' ibarelerinin hükümden çıkarılması, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.