12. Ceza Dairesi

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın, ... inşaat şirketinin sahibi ve yetkilisi diğer sanık ...'nun ise şantiye şefi olarak görev yaptığı, olay günü şirkete ait inşaatta kalıp işçisi olarak çalışan ölenin, inşaatın 3. katında dengesini kaybederek yere düşmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilip, asli kusurlu sanık ... hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda iştirak mümkün olmadığı halde, yargılama giderlerinin sanıklardan “sebebiyet verdikleri oranda” tahsili yerine, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından "müştereken ve müteselsilen" ifadeleri çıkartılıp yerine "sebebiyet verdikleri oranda" yazılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.