12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde,

TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne, bir kişinin vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın idaresindeki şehirlerarası yolcu otobüsü ile Doğubeyazıt'tan Erzurum'a seyri sırasında, düz, eğimsiz ve zemininde kar bulunan yolda, 19 metre kayma izi bıraktıktan sonra otobüsün devrilmesi sonucu gerçekleşen olayda, sanığın aracındaki lastiklerin kış şartlarına uygun olmadığı gibi zincir de takılmadan aracı kullanması nedeni ile bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, sanığa tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4,1-a maddeleri ile adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. bendi hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince, adli para cezasına çevrilmesine;

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine;

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.