12. Ceza Dairesi

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 21:50 sıralarında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, 7,2 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki kamyonla seyir halinde bulunan sanığın, ışık kontrolsüz dönel kavşakta, sağındaki tali yoldan, seyir yönüne hitap eden ''Dur'' trafik işaret levhasına rağmen kavşağa kontrolsüzce giren ...'nun idaresindeki otomobile tali kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve üç kişinin ölümüyle sonuçlanan olayla ilgili yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında ilk hükümle temel cezanın TCK'nın 85/2. maddesi gereğince 5 yıl olarak belirlendiği, Dairemizin 21.11.2012 tarihli ilamı ile belirlenen temel ceza miktarı bozmaya konu edilmediği gibi, bozma sonrası sanık lehine düşünülebilecek herhangi bir değişiklik de bulunmadığı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanık hakkında temel cezanın ilk hükümdeki miktardan daha az olarak belirlenmesi suretiyle takdir hakkındaki isabetsizlik; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanlar ... ve ... kendilerini aynı vekil ile temsil ettirdikleri halde, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi; katılanlar ..., ... ve ...'nun lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan 2.640 TL vekalet ücretinin, katılanlara eşit olarak verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yalnızca ... ve ...'ya verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 11. paragrafında yer alan “...” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ...” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “her bir katılandan ayrı ayrı” ibarelerinin çıkartılarak “katılanlara eşit şekilde” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.