20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve asli müdahil tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı 15.04.2014 harç tarihli dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde kalan tahminen 2000 m² büyüklüğünde, Doğusu: ..., Batısı: ..., Kuzeyi ... ve ..., Güneyi: yol ile çevrili üzerinde iki katlı betonarme ev bulunan taşınmazın evveliyatında babası İsmail Kandil'e ait iken vefatından sonra mirasçılar arasında yapılan taksimde kendine isabet ettiğini, muris babası ve kendi arazisi üzerindeki zilyetliklerinin yaklaşık 50 yılı aşkındır nizasız ve fasılasız olarak devam ettiğini belirterek, adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Asli müdahil 28.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazın muristen intikal etmediği, muristen intikal eden evin 2007 yılında yandığını, davaya konu 2 katlı evin davacı ile birlikte kendisi tarafından yapıldığını belirterek dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı betonarme binanın 1/2 hissesinin adına tescili istemiyle davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, miras bırakandan kendilerine intikal eden yer için tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiğinden bahisle davacının davasında 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesinde geçen dava ehliyeti bulunmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 12.12.2006 tarihinde kesinleşmiştir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyentemyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 16/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.