12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinden bir hafta önce ...'ın olaya konu fabrikada gece bekçisi olarak çalışmaya başladığı, işe başladığı zaman fabrikanın yeni kurulmakta olduğu ve elektrik bağlantısının bulunmadığı, olay tarihinde gece vakti ...'ın ısınmak amacıyla baca bağlantısı ve havalandırma deliği olmayan bekçi kulübesinde kendi imkanları ile ısınmaya çalıştığı ve olay yeri inceleme raporuna göre içerisinde kömür ve çeşitli malzemeler koyduğu kovayı yaktığı, sabah iş yerine işçiler tarafından ölü vaziyette bulunduğu, alınan otopsi raporuna göre ...'ın kanında %46.8 oranında HbCO (Karboksihemoglobin) bulunduğu, kişinin ölümünün HbCO (Karboksihemoglobin) intoksikasyonu sonucu meydana geldiğinin bildirildiği, her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile " Söz konusu işyerini sanığın işletip işletmediği, öleni işe alan kişinin sanık olup olmadığının duraksamaya yol açmayacak şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" sebebiyle bozma görüşü ileri sürülmüşse de, dosya içerisinde bulunan Torbalı Ticaret Odası'nın 15 Kasım 2012 tarihli yazısına göre ... Madencilik isimli bir kayda rastlanılmadığının belirtildiği, mahkemece 14/02/2013 tarihli celse kararı ile kolluğa yaptırılan araştırma neticesinde düzenlenen müzekkereye göre, olayın geçtiği iş yerinin faal durumda olmadığı, kapalı olduğu ve bu sebeple iş yeri yetkililerinin tespit edilemediğinin bildirildiği, sanığın soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan ifadesinde "fabrikanın sahibi ve yetkilisi olduğunu, fabrikayı 1,5 ay önce kurduklarını, kurulma aşamasının devam ettiğini, elektrik bağlanması için gerekli müracaatları yaptıklarını, ...'ın 4-5 gün önce gece bekçisi olarak çalışmaya başladığını, fabrika binası ve büroların anahtarlarının ...'da bulunduğunu, isterse buralarda da oturabileceğini, fakat bekçi kulübesinde kendi başına ısınmaya çalıştığını, olayda kusurlu olmadığını" beyan ettiği, müşteki olarak beyanı alınan ölenin oğlu ...'ın "ölen babası ile iş yerine gittiklerinde kendilerine fabrikanın yeni kurulduğunu, elektrik için müracaat ettiklerini, şimdilik tüple ısınmasını, daha sonra elektrik bağlayacaklarını söylediklerini" beyan ettiği ve şikayetçi olduğunun anlaşıldığı, tüm dosya kapsamı, oluş, sanığa kusur yükleyen 01.02.2014 tarihli bilirkişi raporu ve sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı bir arada değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu, sanığın kovuşturma aşamasındaki inkarı ve tanık beyanlarının, suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun görüldüğü, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “TCK’nun 50/1-a. maddesi” ibaresinin “50/4,1-a maddesi” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.