11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2013 tarih ve 2013/192-2013/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ....... vekili ve fer'i müdahil .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilleri ....'nün annesi(muris) .... ile birlikte 13.10.1999 tarihinde 7.000 TL, kendi adına ise 25.10.1999 tarihinde 1.560 TL yatırdığını, ancak vade tarihinde bankaya el konulduğunu, çalışanların yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile parasının ... Bankası hesabına yatırıldığını bankaya el konulmasından sonra öğrendiğini, şirketi temsil ve idareye salahiyetli olanların üzerlerine düşen edimleri yerine getirmedikleri için sorumlu olacağını ileri sürerek müvekkillerinden ...'nün davalı bankaya kendi adına yatırmış olduğu 1.560 TL'nin ve murisiyle birlikte yatırdığı tutarın 1/2'sine tekabül eden 3.500 TL'nin adı geçene ödenmesine, davacı müvekkillerinin tümünün mirasbırakanı .....'ın kızı .... ile birlikte yatırdığı tutarın 1/2'sine tekabül eden 3.500 TL'nin veraset ilamındaki haksahiplik durumları nazara alınarak müvekkillere ödenmek üzere davalı bankadan tahsiline, tahsil talebine konu mevduat alacaklarına vade sonuna kadar % 86 faiz oranı üzerinde akdi faiz, vade sonundan itibaren ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte hükmen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, asli sorumlu olanın .... olduğunu savunarak haksız davanın reddini istemiştir. Fer'i Müdahil .... vekili; dosyada borcu üstlenmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir. Fer'i Müdahil .... vekili; asıl muhatabının .... olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 5.585 TL'si davacı ... 'ye, 875 TL'si davacı ...'a, 525 TL'si davacı ...'a, 525 TL'si davacı ...'a, 525 TL'si davacı ...'a ve 525 TL'si davacı ...'a ait olmak üzere toplam 8.560,00 TL'nin davacı ... yönünden hüküm altına alınan kısmın 1.560 TL'sine 25/10/1999 tarihinden bakiye kısmına ve diğer davacılar yönünden hüküm altına alınan alacağa 13/10/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve fer'i müdahil .... vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı bankanın sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren doğması nedeniyle zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren başlayacak bulunmasına göre, davalı .... ve fer'i müdahil .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Mahkemece, davacı tarafından ödenen harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de davalı ...ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan... A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ... A.Ş'nin .... tarafından devir alındıktan sonra en son ...ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...ye devredilen ... A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada gerek dosya yükümlülüğünü üstlenen ...., gerekse bu bankayı devir alan ...nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına, karar vermek gerekmiştir.