11. Hukuk Dairesi

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/12/2013 tarih ve 2013/237-2013/237 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden (borçlu) tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, 15.12.2010 tanzim tarihli borçlusu ..., kefili ... olan 150.000 TL bedelli genel kredi sözleşmesine istinaden alacağın ödenmesinin bildirimi amacıyla tanzim edilen ...

4.Noterliği'nin 11.06.2012 tarihli 02889 yevmiye nolu ihtarnamesinin ...'a tebliğ edildiği,hesap kat ihtarına rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 150.000 TL alacak ile 200,80 TL ihtar masrafı için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 05.12.2013 tarih ve 2013/237 D.iş sayılı kararı ile İİK'nın 257 ve 258. maddeleri gereğince talebin kabulüne karar verilmiştir. Borçlu ... karara itirazında; alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiğini, alacaklı bankaca ibraz edilen belgelerin İİK'nın 68/a maddesinde sayılan belgelerden olmadığını savunarak ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, duruşmalı yapılan itiraz incelemesi sonunda tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın tam olarak ispatının aranmayacağı, yaklaşık bir kanaat uyandıracak belge ve kanıtların sunulmasının yeterli olacağı, dosyada bulunan Genel Kredi Sözleşmesi'nin borçlu tarafından kefil sıfatıyla imza edilmiş ve kendisine hesap kat ihtarı da gönderilmiş bulunduğu, esasında davacının itiraz sebeplerinin açılacak bir menfi tespit ya da itirazin iptali davasında ileri sürülebilecek olduğu,

İİK'nın 265. maddesinde ihtiyati hacize itiraz sebeplerinin de sınırlı olarak sayılmış bulunduğu, belgenin niteliğinin bu sebepler arasında yer almadığı gerekçesiyle, yerinde olmayan itirazın reddine karar verilmiştir. Kararı, itiraz eden (borçlu) temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, itiraz edenin (borçlu) tüm temyiz itirazları yerinde değildir.