11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/01/2014 tarih ve 2013/11-2014/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların murisinin 28.2.2010 vade tarihli, 13.220 TL bedelli ve 10.11.2010 vade tarihli, 19.052,32 TL bedelli iki adet bono nedeniyle müvekkiline borçlu olduğunu ve borcun ödenmediğini ileri sürerek, alacağın 13.220 TL'lik kısmının 28.2.2010 tarihinden, 19.052,32 TL'lik kısmının 10.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, bonoların kıymetli evrak vasfına haiz olmadığını, kaldı ki senette yer alan imzaların da müvekkillerinin murisine ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu bonolar altındaki imzaların davalıların murisi ...'nun el ürünü olmadığının tespit edilmesi nedeniyle işbu bonolara ilişkin davalıların sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.