20. Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMK'nın 318. ve 5271 sayılı 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Dosya kapsamına ve kabule göre; sanığın diğer sanık ...'in uyuşturucu madde sağlamasına yardımcı olduğu kabul edilmesine göre eylemin TCK'nın 39. maddesinin 2-c fıkrasında belirtilen şekilde yardım mahiyetinde olduğu halde suça iştirak nedeniyle asli fail olarak sorumlu tutulması,

2.Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm verilen diğer sanık ...'in beyanı dışında hakkında delil bulunmadığı aşamada kendi suçunu ikrar ederek ortaya çıkaran sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanmaması,

3.Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.