1. Ceza Dairesi

Hükümlü ... hakkında maktul ...’i yönelik 765 sayılı TCK'nun 448, 49, 51/1, 59/2, 81/1, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle 04.04.2001 tarihinde kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde; bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2003 gün ve 24-20, 15.07.2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar, 19.06.2007 tarih ve 2007/1-122 esas, 2007/153 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere, hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılamasının duruşma açılarak hükümlüye müdafii tayin edilmesi ve hükümlünün savunmasının alınmasından sonra, 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasanın tüm sonuçlarıyla beraber bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Yargılama Yasası'nın 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.