2. Hukuk Dairesi
2. Hukuk Dairesi 2015/26321 E. , 2017/4086 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, velayet yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1.Mahkemece; davalı kadın tam kusurlu bulunarak, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının ortak çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı vakıasına davacı erkeğin dava dilekçesinde dayanmadığı, dayanılmayan vakıaların karşı tarafa kusur olarak yüklenemeyeceği, davacı erkeğin ise nüfus kaydında göre ... isimli bir kadından çocuğunun olduğu ve sadakatsiz davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu hale göre, boşanmaya sebep olan olaylarda, her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davacı erkeğin, kadına oranla daha fazla kusurlu olduğunun, gelişen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından yarar kalmadığının ve erkeğin davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece kadının tam kusurlu kabulü doğru değil ise de; davacı erkeğin boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, davalı kadının, erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün, kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son) ve davacı erkeğin velayete yönelik temyiz itirazları ile davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davalıya dava dilekçesi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 128. maddesinde gösterilen meşruhatları içerir şekilde tebliğ edilmemiştir. Bu durumda davalı kadının cevap dilekçesi süresindedir. Davalı kadın cevap dilekçesinde nafaka talebinde bulunmuştur. Mahkeme hakiminin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde (HMK 31m.) davacıdan nafakanın miktarının açıklattırılıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
