12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği halde, lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanık hakkında TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı kararda tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2.Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereği denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ Sanık ... hakkında TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinin kararda tartışılmaması nedeniyle bozma ilamı verilmesine yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıda yazdığım hususlar nedeniyle katılmıyorum.

Şöyle ki; olay tarihinde sanık hızı nedeniyle taksirle ölüme sebebiyet vermekten tali kusurlu kabul edilip TCK'nın 85/1 maddesi geregince asgari had olan 2 yıl cezası ile cezalandırılıp, takdiri indirim nedeni olan TCK'nın 62. maddesi gereğince ceza 1 yıl 8 ay hapis cezasına indirildikten sonra, sanığın suçu işledikten sonra yargılama süresince gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede vicdani kanaat oluştuğundan cezası TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiştir. Olayda bir ölü ve bir yaralı bulunup, yaralının şikayetçi olmaması nedeniyle TCK'nın 85/1. maddesi uygulanmıştır. Ölen ...'ın babası ... davaya müdahil olmuş ve beyanında, olaydan dolayı maddi veya manevi zararı giderilmediği için mağdur olduğunu ifade etmiştir.

Sanık müdafii öncelikle beraat kararı verilmesini, aksi takdirde tüm lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş, açıkca verilecek cezanın paraya çevrilmesini istememiştir. Sanığın sosyal ve ekonomik durumu incelendiğinde, lise ve dengi okul mezunu olduğu, evli ve bir çocuğunun bulunup çiftçilik yaptığı aylık gelirinin 800 TL olduğu anlaşılmaktadır. Olay sırasında kullandığı aracın ruhsat sahibi de değildir. Mahkemece her ne kadar paraya çevirme hükümlerinin yani TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına tartışmamış ise de, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, evli bir çocuklu olması nedeniyle hapis cezasının asgari miktardan paraya çevrilse bile, 800 TL lik gelir durumu itibariyle, ödemenin 24 taksitte bile gerçekleşmesinin mümkün olmaması ve dolayısla para cezasını ödeyemeyip hapse çevrilmesi söz konusu olabilecektir. Mahkemenin erteli ceza vermesi bu yönden yerindedir ve dosya kapsamına, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna uygun düşmektedir. Zaten sanık müdafii de müddeti muhafaza dilekçesi sunduktan sonra, özellikle paraya çevirme talebini içerir talepte bulunmamış, bir nevi dosyayla uyumlu olan tüm lehe hükümlerin uygulanması nedeniyle zımnen karara rıza göstermiştir. Mahkeme TCK'nın 50 ve 51. maddeleri gerekçeli yazmasa da, dosya kapsamına uygun olarak değerlendirmiş ve sanık lehine olan TCK'nın 51. maddesini uygulamıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesi de bu uygulamayı yerinde görerek Onama taleplidir. Yukarıda anlatılan sebeplerle, 14.06. 2017 günlü ilamın 1 nolu bendindeki bozma yönündeki görüşe katılmayarak, 2 nolu benddeki TCK'nın 51/8. maddesindeki ihtarat kısımı yazılarak Düzeltilerek Onama şeklinde ilamın düzenlenmesi gerektiği kanaatiyle, söz konusu karara muhalifim.