2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.TarafIar eşit kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmiş ise de; tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davalı-karşı davacı kadının ziynetlerinin zorla elinden alındığı ve bu esnada erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı; erkeğin ailesinin "Kızınızı hastaneye bıraktık, terbiye edemedik" demek suretiyle evliliğe müdahale ettiği ve davacı-karşı davalı erkeğin buna sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı erkeğin, kadına oranla ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Erkeğin kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. O halde, mahkemece davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmolunması gerekirken, tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.