20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu 13/06/2014 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mah. 3451 ada 11 sayılı parselde bulunan 5.454,24 m² alanlı taşınmaz üzerine yapılan inşaatta mimari projede olmadığı halde; 1 nolu bağımsız bölüme özgülenmiş olan, 1 nolu bağımsız bölümün eklentisi niteliğinde olan alan üzerine konulan jeneratörün kaldırılmasına, bunun için yapılan inşaatın ve aynı alan üzerine yapılan bekçi kulübesinin yıkılmasına karar verilerek inşaatın mimari projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru değil ise de bu eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ikinci maddesinin sonuna gelmek üzere “bu iş için davalıya 2 ay süre verilmesine” ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK'nın 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.