19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

TCK'nın 228/1. maddesinde yazılı suç ile 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yer alan suçun koruduğu hukuki yararın farklı olması ve iddianame yerine geçen görevsizlik kararı uyarınca sanık hakkında sadece 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesine muhalefet suçundan yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında TCK'nın 228. maddesi uyarınca kamu davasının açılabilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmasına karşın hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.