11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2015 tarih ve 2015/135-2015/758 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın... merkez şubesinden 350.000,00 TL ticari kredi kullandığını, davalının haksız kesintiler yaptığını, yapılan kesintilerin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, sözleşmedeki kesintilere ilişkin hükmün haksız şart olduğunu ileri sürerek yapılan kesintiler için şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini, duruşmada ıslah ile 8.670,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; imzalanan kredi sözleşmesinde kesintilerin dayanağı olduğunu, davacı tarafa sözleşme öncesi bilgi formu verildiğini, bu nedenle sözleşmedeki hükümlerin haksız şart olamayacağını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kredi verilmesi için gereken zorunlu masrafların neler olduğunun ispat yükü davalı tarafta olduğu, bu hususu ispata yarar herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı, içeriği somutlaştırılmayan diğer ücret ve masraflar başlığı altında maktuen belirlenen bir miktarın tüketiciden alınacağına dair hükmün haksız şart olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verişmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2 Dava, davacı tarafından kullanılan ticari kredi nedeniyle haksız tahsil edildiğini iddia ettiği komisyon ücretlerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kredi verilmesi için zorunlu giderlerin neler olduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 6102 sayılı TTK'nın 20. maddesi uyarınca tacir olan veya olmayan bir kimseye, ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan tacir, uygun bir ücret isteyebilir. Davalı banka tacir olup dava konusu kredi davalının ticari işletmesiyle ilgili işlemlerindendir. Ayrıca taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 15. maddesinde komisyon alacağı kararlaştırıldığına göre tacir olan davalının verdiği hizmet karşılığında komisyon adı altındaki ücrete hak kazandığının kabulü gerekir. Fakat sözleşmede kararlaştırılan bu hükümde hangi işlemler için ne oranda komisyon alınacağının belirlenmediği, davalı banka tarafından tek taraflı olarak komisyon ve oranının belirlenmesi durumunda bu oranın aynı tür krediler için diğer bankalarca uygulanan emsal oranlara uygun olması gerekmektedir. Banka kayıtları ile diğer bankaların benzer işlemlerdeki emsal uygulamaları gözetilerek, davalının tahsil ettiği tutarın uygun olup olmadığı konusunda, uzman bilirkişi heyetine dosyanın tevdii ile bilirkişi raporu alınıp, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.