16. Ceza Dairesi

Sanık ...'e atılı suçun gerektirdiği cezanın üst sınırı itibariyle CMK'nın 286/2-f maddesi hükmü gözetilerek Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılmakla;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "24.10.2015" yerine "26.02.2015" olarak yazılması, mahallinde giderilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı ve sanık ... hakkında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle, makumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.