2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, "davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve evi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmediği" gerekçesiyle tarafların boşanmalarına ve davacının boşanmanın fer'i niteliğindeki taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının internet ortamında başka kadınla görüşmesinin davacı tarafından öğrenilmesinden sonra tarafların barıştıkları ve evlilik birliğini bir süre daha devam ettirdikleri, sonrasında davalının ortak evi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoş görülen olaylar boşanma davasında kusur olarak kabul edilemez. Tarafların barışmalarından sonra kocanın aynı davranışları devam ettirdiğini kabule yeterli delil mevcut değildir. Toplanan delillerden, davalıdan kaynaklanan, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başkaca maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davacı yararına oluşmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3.Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK.md.26). Davacı kendisi için aylık 300,00 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, mahkemece davacının talebi aşılarak 350,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine aykırılık teşkil eder. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.