2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, reddedilen boşanma davası ve davalı-karşı davacı kadının boşanma davasında kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, nafaka ve tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının eşine hakaret ettiği ve intihar girişiminde bulunduğu, davacı-davalı erkeğin de eşine köyde ailesi ile yaşamaları için baskı yaptığı, hastanede yatmakta olan eşi ile ilgilenmediği, eşinin ailesine “alın kızınızı gidin bu iş bitmiştir artık” dediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda, her iki eş de kusurlu olmakla birlikte, davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Her iki eş de boşanmayı istediğine ve böylece evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için yarar kalmadığına göre, davacı-davalı erkeğin de boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinde belirtilen boşanma koşulları gerçekleşmiş olup, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının da kabulü gerekir. Ne var ki, davalı-davacı kadının kabul edilen davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş; davacı-davalı erkeğin boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır. Erkeğin boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönler gözönüne alınarak bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir. .../...