2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, daha önce taraflar arasında görülen ve kadın tarafından açılan boşanma davasının ispatlanamaması nedeniyle reddedildiği, ret kararının kesinleşmesinden itibaren de tarafların bir araya gelmedikleri gibi, ayrılık döneminde gerçekleşen başka bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında eşine hakaret edip güven sarsıcı davranışlarda bulunan kadın boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurludur. Mahkemece, hatalı kusur belirlemesine dayalı olarak davacı erkeğin maddi ve manevi (TMK md.174/1-2) tazminat isteklerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3.Davalı kadın ön inceleme aşamasından sonra verdiği 07.04.2014 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Ön inceleme aşamasından sonra iddia ve savunma genişletilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK md. 141). Davalı kadının yoksulluk nafakası talebine ilişkin davacının muvafakati olduğuna dair bir beyanda yoktur. Durum böyleyken davalının talep ettiği yoksulluk nafakası isteği ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.