15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından, sanık ...’in temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

1.Sanık ... hakkında verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde, Sanık ...’in yokluğunda verilen 21/12/2015 tarihli mahkumiyet hükmünün, 04/02/2016 tarihinde sanığın sorgusunda beyan ettiği adresinde usulüne uygun olarak eşine tebliğ edildiği, sanık ...’in de yasal süresi geçtikten sonra 12/02/2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; Temyiz isteminin reddine dair 07/04/2016 gün ve 2014/1953 E.- 2015/1564 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen, mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.