2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, lehine hükmolunan manevi tazminatın ıniktarı ve davalı-karşı davacı lehine hükmolunan tazminatlar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, davacı-karşı davalı erkek lehine hükmolunan manevi tazminat ile lehine hükmolunan tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun bir miktarda para ödenmesini isteyebilir (TMK.md. 174/2). Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebep olan olaylarda; eşine sürekli ve ağır şekilde fiziksel şiddet uygulayan, eşine hakaret eden davacı-karşı davalı erkek, kendisine küfür eden ve yüzünü tırmalayan davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olup, boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmolunamayacağı gözetilmeksizin, davacı-karşı davalı erkeğin manevi tazminat isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.