2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda; davanın taraflardan ortak hayatı sürdürmeleri beklenmeyecek derece evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olmasına dayanan karşılıklı boşanma davaları ( TMK m.166/1-2) olduğu kabul edilmiş ise de, hükümde tarafların Türk Medeni Kanunun 166/1-3 maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, kısa kararda yer almadığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “davacı-davalı ve davalı-davacı arasındaki yazılı anlaşmanın uygun bulunmasına ve boşanmanın sonuçları konusunda düzenleme olarak onaylanmasına “karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında çelişki yaratılmıştır. Yine anlaşmalı boşanma (TMK m. 166/3) gerçekleşmediği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taraflar arasında düzenlenen boşanmanın sonuçları (boşanmanın ferileri) konusundaki anlaşmanın uygun bulunmasına ve onaylanmasına karar verilmekle birlikte aynı hükümün devamında Türk Medeni Kanunun 166/1-2 maddesinin sonucuna bağlı olarak nafaka ( TMK m. 175, m.

182.ve tazminatlara( TMK m. 174/1-2) karar verilmekle hüküm kendi içinde çelişki yaratılmıştır. Mahkemece yaratılan bu çelişkiler tek başına bozma sebebi oluşturur. Münhasıran çelişki sebebi ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.