10. Ceza Dairesi

Hükümlünün, 765 sayılı TCK’nın 404/2, 81/2, 3 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair 13/11/2000 tarihli ilk hükmün temyiz edilmeksizin 01/12/2000 tarihinde kesinleştiği, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/102 esas 2006/187 karar sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2012 gün 2009/5600 esas 2012/8603 karar sayılı ilamı ile "Sanık ... hakkında ...

2.Nolu DGM'nin 13.11.2000 gün 2000/81 esas 2000/147 karar sayılı hükmüne yönelik 5237 sayılı Yasa Hükümleri gereğince uyarlama yapılmaması” nedeniyle bozulduğu, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesince Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamı uyarınca sanık hakkındaki ilamın 5237 sayılı Yasa hükümleri gereğince uyarlama yapılmasının istenildiği, mahkemece uyarlama yapılarak incelemeye konu 23/11/2012 tarihli mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılarak yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi hükümlü lehine hükümler içermekte olup, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulaması ilk olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde düzenlendiği için, suç tarihi itibarıyla hükümlünün bu suçu herhangi bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olması mümkün olmadığından; olayda 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının uygulanma şartları bulunmamakla birlikte, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik

TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca,TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.