2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı olarak boşanma talep etmiş, davalı kadın ise davacı erkeğin dava dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinden sonra verdiği 12.03.2014 tarihli cevap ve tanık listesi konulu dilekçesi ile boşanmanın kabulü ile nafaka ve tazminat talep etmiştir. Mahkemece hükmün gerekçesinde; davacı erkeğin boşanma davasının reddine ve davalı kadının boşanma talebinin kabulüne denilerek tarafların Türk Medeni Kanununun l66/l. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan incelemede davalı kadının, karşı ya da birleşen boşanma davasının olmadığı anlaşılmaktadır. Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepten fazlasına hükmedemeyeceği (HMK m.

26.gibi, iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m.24/1). Bu husus nazara alınmadan davalı kadının boşanma davası varmış gibi boşanma davasının kabulüne dair karar verilmesi ve gerekçede erkeğin davasının reddedildiğinden bahsedilmiş olsa da hüküm kısmında erkeğin davasına yönelik hüküm kurulmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.